Analyse van het eerste jaar rechtspraak over het vernieuwde inzagerecht na modernisering van het bewijsrecht. Bijna de helft van de verzoeken wordt toegewezen; afwijzingen volgen vooral door onvoldoende belang.

Nieuwe ontwikkelingen in het bewijsrecht zorgen voor de nodige verschuivingen in het inzagerecht. Maar wat betekent dit voor de praktijk van het kort geding?

In de EU wordt per jaar 35 miljoen ton aan repareerbare producten weggegooid. Met de recent aangenomen Richtlijn ter bevordering van het recht op reparatie voor consumenten (de Richtlijn), die uiterlijk op 21 juli 2026 in nationale wetgeving moet zijn geïmplementeerd, probeert de Europese wetgever hier verandering in te brengen.

ChatGPT is vermoedelijk geen ‘algemeen toegankelijke bron’, zelfs met hoor en wederhoor. Rechters kunnen het dus niet gebruiken volgens artikel 149 lid 2 Rv.

Met de Wagevoe die per 1 januari 2025 in werking treedt, geeft de wetgever gehoor aan de roep om herziening. Of de Wagevoe de wens om een snelle en efficiënte beslechting van aandeelhoudersgeschillen daadwerkelijk in vervulling zal laten gaan, moet nog blijken. We bespreken de belangrijkste veranderingen.

Maxim IJsebrands bespreekt in deze publicatie de grondslag, rechtspraak en wenselijkheid van de ‘algemene ex parte maatregel in kort geding’.

In hoeverre is de ‘gemiddelde consument’ te kenmerken is als een Homo Economicus, of juist eerder een koper met ‘beperkte rationaliteit’?

Volgens de wetgever geldt het inzagerecht niet langer als een soort ultimum remedium. Het komt op gelijke voet te staat met de andere bewijsverrichtingen. Het inzagerecht krijgt dus een nieuw likje verf. Het is de vraag of dit enkel cosmetisch is, of daadwerkelijk de aard van dit instrument verandert.

Het groeiende bewustzijn van zowel consumenten als ondernemingen over milieuvriendelijkheid beïnvloedt steeds vaker de keuze voor de aankoop van een product. Maar wat als een product niet zo duurzaam is als wordt beweerd en sprake is van zogenoemde greenwashing?

Deze keer in ‘Ken uw klassiekers’: Poot/ABP, een ondernemingsrechtelijke klassieker uit 1994 over zogenoemde ‘afgeleide schade’.

Geen leden, geen aandeelhouders, geen vennoten, en toch beheren stichtingen soms vele miljarden aan vermogen. Waar de governance bij verenigingen-of vennootschappen omgeven is met checks-and-balances kan deze bij stichtingen vrij eenvoudig worden vormgegeven. In beginsel is er namelijk alleen een bestuur. Een stichting kan daarmee vatbaar zijn voor misbruik.