Zon, zee en jetblast (HR 28 mei 2004, NJ 2005, 105)

Princess Juliana International Airport is een belangrijke trekpleister voor vliegtuigliefhebbers uit de hele wereld. Er zijn niet veel plekken waar het mogelijk is zó dicht bij grote verkeersvliegtuigen te komen als op de internationale luchthaven van Sint Maarten. Op Maho Beach, het strand aan de voet van de enige landingsbaan, scheren de vliegtuigen rakelings over de hoofden van de badgasten om kort daarna de wielen aan de grond te zetten. (Klik hier voor een filmpje van een landing op Maho Beach.)

Ook vliegtuigen die gaan opstijgen, zijn een attractie. De jumbojets positioneren zich voor het opstijgen aan het begin van de startbaan en zetten de straalmotoren vól open. Deze ‘jetblast’ is krachtig genoeg om de badgasten op het strand hard omver te blazen. (Klik hier voor een filmje van deze ‘jetblast’.)

Op 6 mei 2000 ging het mis. Een Zwitserse toeriste belandde door de jetblast op een rotspartij en liep ernstige verwondingen op. Zij sprak het vliegveld aan voor vergoeding van haar letselschade omdat zij vond dat het vliegveld niet had gezorgd voor een veilige omgeving. Het enkele plaatsen van een bord met de tekst ‘WARNING! Low flying and departing aircraft blast can cause physical injury’ vond zij onvoldoende. De Hoge Raad oordeelde dat voor het antwoord op de vraag of een waarschuwing kan worden beschouwd als een afdoende maatregel met het oog op bescherming tegen een bepaald gevaar, van doorslaggevende betekenis is of te verwachten valt dat deze waarschuwing zal leiden tot een handelen of nalaten waardoor dit gevaar wordt vermeden. De Hoge Raad vernietigde het arrest waarin het (kennelijke) oordeel was opgenomen dat het bord voldoende duidelijk was, en verwees de zaak terug naar het Hof.

In de praktijk wordt tot op de dag van vandaag nog naar dit arrest verwezen. En dan niet in ‘vliegveldzaken’, want die zijn er niet zoveel. Onder meer in het financieel aansprakelijkheidsrecht komt het Jetblast-arrest nog regelmatig voorbij. Bijvoorbeeld als het gaat om de vraag of een vermogensbeheerder wel goed heeft gewaarschuwd voor de gevaren van het gevoerde beheer. Die gevolgen heeft de Zwitserse toeriste waarschijnlijk niet kunnen bevroeden.